Sekty

Właściwie niezbyt wiele można zrobić, by zapobiec wejściu człowieka do sekty. Najogólniej rzecz ujmując, najlepszą ochronę przed podjęciem tego typu decyzji stanowią silne więzi rodzinne, społeczne i kulturowe.
Niestety, pomoc ofiarom jest niemożliwa bez podjęcia przez nich współpracy z osobami pomagającymi. Dotyczy to również uzależnienia od sekt. Nawet w przypadku konieczności przymusowej hospitalizacji (np. w napadach szału albo urojeń mistycznych o dużym oddźwięku społecznym) nie można pomóc osobie, która znajduje się poza sektą, w odbudowie jej osobowości i tożsamości bez jej zgody. Podstawową rolę pełni tu rodzina, bo tylko wykorzystując więzi rodzinne można nawiązać kontakt z osobą wymagającą pomocy po pobycie w sekcie umożliwiający rozmowę na poziomie intelektualnym.
Opieka nad byłym członkiem sekty wymaga najczęściej pomocy ekipy fachowców z wielu dziedzin, bo wyrządzone szkody mają charakter fizyczny, społeczny i psychiczny. W pierwszej fazie leczenia ważne jest szybkie podjęcie interwencji i odpowiedni sposób jej prowadzenia. Kolejny etap dotyczy uświadomienia sobie przez adepta sekty własnego błędu, który popełnił wstępując do niej. Trzecia faza udzielanej pomocy dotyczy analizy przyczyn takiego kroku. Pomoc ofiarom sekt obejmuje też budowanie w społeczeństwie świadomości, że sekty są organizacjami typu totalitarnego i z tego powodu muszą być zwalczane jako sprzeczne z ludzką godnością.