WERBUNEK
Werbunek jest tak przeprowadzany, że służy uzależnieniu adepta od sekty. Pozyskanie nowego członka sekty zaczyna się od spotkania osoby poszukującej i wątpiącej z przedstawicielem organizacji, który potrafi z absolutnym przekonaniem, uogólniając i w sposób ostateczny odpowiedzieć na wszystkie pytania. Ważną cechą myślenia sekciarskiego jest zdobycie uniwersalnej odpowiedzi na wszystkie pytania (najczęściej nie powiązane ze sobą) nowego kandydata. Sekta ofiaruje osobom wątpiącym i poszukującym gotowe odpowiedzi i uniwersalną pomoc, które to natychmiast rozwiążą wszystkie problemy.
Werbunek przebiega w trzech etapach:
- uwodzenie – to wstęp do całkowitej indoktrynacji kandydata; podstawowym celem tego etapu jest przyciągnięcie i skoncentrowanie uwagi adepta na ideach sekty i złudnych sposobach ich realizacji; uwieść to znaczy się spodobać i odwieść od prawdy; a więc przedstawić swoją organizację jako bardzo atrakcyjna dla ofiary i przedstawić pozostałe społeczeństwo jako wrogie, agresywne i obojętne na najbardziej osobiste problemy adepta;
- perswazja – wymaga nawiązania szczególnej relacji nadawczo – odbiorczej; jedynym prawdziwym celem nadawcy jest przyciągnięcie odbiorcy i omotanie jej dzięki procesowi identyfikacji i procesowi wykazywania podobieństw;
- fascynacja – to główny element procesu wprowadzania osoby do sekty; opiera się ona na rzeczywistym zachwycie postacią guru; ostateczny wynik werbunku zależy od stosunku między siłą zniewolenia wywieranego przez sektę a siłą więzów między kandydatem a społeczeństwem.